انتهاى بحث در مورد غلو بايد توجه داشت كه غلو در باره پيامبر و ائمه عليهم السّلام به اين است كه مدعى خدائى آنها يا شريك در خدائيشان كه بايد پرستش شوند يا در آفرينش و رزق و يا اينكه خدا در آنها حلول نموده و با ايشان متحد شده و يا اينكه بگوئيم علم غيب دارند بدون وحى و الهام از جانب خدا يا اينكه مدعى شويم كه ائمه پيامبرند و يا اينكه بگوئيم ارواح بعضى از آنها در بعض ديگر حلول كرده و مدعى تناسخ شويم و يا اعتقاد باينكه معرفت ائمه ما را از تمام عبادات و تكاليف بىنياز مىكند و ديگر با معرفت آنها هر نوع معصيتى حرام نيست . اعتقاد بهر يك از اين مطالب كفر و الحاد و خروج از دين است چنانچه دلائل عقلى و آيات قرآنى و اخبار گذشته شاهد بر اين مطلب است دقت كردى كه ائمه عليهم السّلام از چنين اشخاصى بيزارى جستند و حكم بكفر و امر بقتل آنها نمودند اگر خبرى را شنيدى كه اشاره بچنين مطالبى داشت يا بايد تأويل نمود و يا گفت كه همين غاليان آن خبر را ساخته‌اند . ولى بعضى از متكلمين و محدثين افراط در تفسير و معنى غلو كرده‌اند